Sosyal Medyada Paylaş: FacebookSosyal Medyada Paylaş: Twitter

Bir Sahiplenme Hikayesi Kategorisi

  • Okunma: 1171 defa

Minik'in Hikayesi

Rus Finosu kızımız Minik Eylül 2004’te aramıza katıldı. Hamile diye sokağa atılan annesinin dört yavrusu olmuştu ve hayvansever bir kız tarafından sahiplendirilmeye çalışıyorlardı.

Bir iş günü gelen maille, üzerinde fazla düşünmeden, iş çıkışı adını sonradan Minik koyacağım dostumu görmeye gittim ve hemen o akşam alıp eve geldim J. Ailede herkes karşı çıktı bu duruma. Evde köpek bakılamayacağı, işe gidip gelirken onunla ilgilenemeyeceğim, tatile giderken ne yapacağım gibi bir sürü engelleyici durum öne sürdüler. Olayın zorluğunun ilk başlarda ben de farkında değildim, üzerinde çok düşünmemiştim çünkü, araştırma yapmamıştım. Sadece ilk gördüğüm an çok sevmiştim Minik’i.

O kadar minikti ki, adını mecburen Minik koydum. Sabahın beşinde, altısında, yağmurda, çamurda, karda kalkıp tuvalete çıkardım. Tek bir gün yük olarak görmedim, bu da hayatın bir rutini oldu benim için. Sabah kalkılır, Minik dışarı çıkarılır, hazırlanılır, servise binilir ve işe gidilir. Akşam işten dönülür, Minik çılgınca sevinerek seni karşılar, sonra da dışarı çıkarılır. Şimdiye kadar hiç kimse beni eve geldim diye, Minik kadar coşkulu karşılamadı J.

Zaman çabuk geçiyor, bugün bakınca 11 yıl önce hayatımıza giren Minik, ailemizin vazgeçilmez üyesi oldu. Bugüne kadar iki koltuk, bir masa, dört sandalye, birkaç halı, sayısız battaniye ve nevresim takımı yedi, biraz kızdık ama bunlar fani şeyler dedik geçtik. Bir daha yapma Minik dedik, pek dinlemedi ama canı sağolsun J.

Kendisini köpekten ziyade, bir leydi olarak gören Minik asla halıdan veya koltuktan başka bir yere oturmaz. Yağmurdan ve kardan ve kumdan nefret eder. Asla patileri kirlenmemeli, tüyleri çamurlanmamalıdır, kişisel bakımına önem verir. Sokakta tipini beğenmediklerine havlar, Sonya ve Zeytin ile seviyeli ve düzeyli bir ilişkisi vardır. Ama diğer kedilerle hiç anlaşamaz, diğer köpeklerle de pek anlaşamaz aslında, çok şahsına münhasırdır kendisi.

Geri sayıma başladığımızın farkındayım Minik, ama hayatının sonuna kadar seni bırakmayacağımıza, en kötü günde bile yanında olacağımıza söz veriyorum, sen yeter ki bizi erken terketme...

1 yorum

  • Ozan Karabatur
    Ozan Karabatur Perşembe, 08 Ekim 2015 11:58 Yorum Linki Raporla

    Çok etkileyici, çok duygulandım. İçtenlikle tebrik ederim.

Yorum Ekle

(*) ile belirtilen gerekli bilgileri girdiğinizden emin olun. HTML kod kullanımına izin yoktur.