Sosyal Medyada Paylaş: FacebookSosyal Medyada Paylaş: Twitter

Bir Sahiplenme Hikayesi Kategorisi

  • Okunma: 1222 defa

Zeytin'in Hikayesi

Ailemizin üyelerinden Zeytin, Ağustos 2014’te aramıza katıldı. Arkadaşım, Beşiktaş civarında bir inşaatta bulmuştu onu. Hemen alıp evine götürmüş. Belki annesi oralardaydı, yemek bulmaya gitmişti, belki de bir daha hiç dönemeyeceği bir meçhuldeydi... Bunu hiç bilemeyeceğiz, ancak emin olduğumuz tek şey, arkadaşım o gün onu orada bıraksaydı, bir inşaat makinesinin altında öleceğiydi. Arkadaşım tatile gideceğini söyledi, bir hafta ona bakmamı rica etti. Ben de tabii ki kabul ettim. Bize geldiğinde daha dört ayak üstünde duramıyor, biberonla süt içiyor, tuvaletini bile tek başına yapamıyordu. Çok minik bir candı, anne kuzusuydu. Bir hafta el bebek gül bebek baktık, sıra ayrılmaya geldiğinde artık çok geçti:). Birbirimize ona Zeytin diye seslendiğimiz gün bağlanmıştık aslında. O gün bugündür evimizin neşe kaynağı, en küçüğü, en yaramazı, en haylazı, sitenin muhtarı ve sevgilisi Zeytin hayatımızda ve umarım daha uzun yıllar bizimle yaşar. Hayata karşı cool bir duruşu var Zeytin’in, köpeklerden korkmuyor, insanlardan kaçmıyor, sevdiklerine bayılıyor, sevmediklerinin yanına bile gitmiyor.

Bu yeni aile üyesini, evimizin 10 yıllık kraliçesi Chincilla cinsi Sonya pek ılımlı karşılamadı. İkisinin ilişkisi hala iyi değil ama ortak bir noktada birleşiyoruz sonuçta. Bu dünyada bizim gibi olmayanlara da yer var, bizim gibi düşünmeyenlere veya davranmayanlara da yer var. Önemli olan, ihtiyacımız olan iki şey sevgi ve hoşgörü...

Zeytin’in son durumu budur :)...

zeytin

 

Zeytin’in hikayesinin hala mutlu, mesut devam ettiğini söylemek isterdim ama maalesef ki, Zeytinimiz’i 9 Ocak 2016’da saat sabaha karşı 5’te kaybettik L... Yeni yılın ilk günleri hayatımızın en zor günleri oldu bizim için. 23 Aralık’da hastalandı, 30 Aralık’da ameliyat oldu, sonrasında 10 gün boyunca antibiyotik tedavisi gördü. Ancak hiçbir tedaviye, çabaya cevap vermedi ve bize veda etti Zeytin'imiz... Kısacık yaşamı boyunca en mutlu olduğu yer bahçe ve ağaç tepeleriydi. Şimdi, o çok sevdiği ağaçlardan birinin gölgesinde son mekanı,  rahat uyu Mırnık'ım :( ... https://www.facebook.com/seher.mutaf/posts/10153333711511769

Yorum Ekle

(*) ile belirtilen gerekli bilgileri girdiğinizden emin olun. HTML kod kullanımına izin yoktur.